لحظه ای با من باش

که اگر لحظه ای آزرده شود چشمانت

تو بدانی  شاید که حقیقت اینجاست

لحظه ای طو فان باش

که تو ویران کنی این دهکده خفت را

تا که بر پا داری قصری از عزت را

لحظه ای آتش باش

که تو گرما بخشی این تن منجمد

مانده از آن قافله را

لحظه ای باران باش

که بشویی از من

این همه شک و گمان بد را

تو که آدم هستی و در آن شکی نیست

لحظه ای انسان باش

که بدانی بودن

که بدانی ماندن چقدر دشوار است

لحظه ای با من باش

تا بدانی که سر ثانیه ها

با تو من می مانم

در کتاب  هستی

من نه یکبار نه صد بار

که بی مرزتو را می خوانم

لحظه ای با من باش ...